Белем яктысы белән җылытылган тормыш

Хариса Закир кызы Борай районының матур Яңа Ялдәк авылында туа. Зур һәм тату гаиләдә кечкенәдән үк хезмәт сөючәнлеккә, үзара ярдәмләшүгә һәм якыныңа мәхәббәткә өйрәнә. Әтисе Закир Шакир улы Бөек Ватан сугышының авыр сынауларын узып, исән-сау әйләнеп кайта, колхоз рәисе булып эшли, ә әнисе Зәйтүнә Гаделша кызы урак уруда, басуда төрле эшләрдә алдынгылардан булып хезмәт итә. Алты кызларын: Рәвилә, Фатыйма, Разия, Фәйзә, Хариса һәм Нәзирәне тәрбияләүгә һәм аякка бастыруга бөтен көчләрен салалар. Булачак укытучының характеры үзара ярдәмләшү һәм ата-аналар кайгыртуы атмосферасында формалаша.

Сигезенче сыйныфны тәмамлагач, әниемә туган оясыннан аерылырга һәм Борай авылының беренче мәктәбендә укуын дәвам итәргә туры килә. Өч ел узгач, алга таба белемгә омтылу Хариса Закир кызын Бөре педагогия институтына алып килә. Филология факультетын сайлап, ул үзен сүзнең матурлыгын һәм кеше күңеленең тирәнлеген тоярга өйрәтүче фәннәр – рус теле һәм әдәбиятын өйрәнүгә багышлый. Студент елларында ук җәмәгать тормышында актив катнаша, пионер лагерьларында вожатый булып эшли.

Ниһаять, яшь булса да, эчтән зур энергияле кыз Борай районының Тепляк авылында эшли башлый. Биш елдан соң язмыш аны Иске Бикмәт авылына күчерә. Ярты ел да үтми, яшь укытучыда тәҗрибәле белгеч күреп, аны район мәгариф бүлегенә методист булып эшкә алалар. Бу эш, катлаулы булуына карамастан, әниемә ошый. Җаваплы, йомшак күңелле, әмма эчтә ныклы стерженьлы кыз тормышындагы икенче тәкъдимнән – Яңа Ялдәк авылындагы мәктәптә директор булудан баш тарта алмый.

Хариса Закир кызының тормышының чираттагы битен Яңа Бикмәт авылы алып тора.

Аның биографиясенең аерым бите – «Яшь хәбәрче» түгәрәге. Хариса Закир кызы һәр балада талант чаткысын күрә белә, аларны фикер йөртергә һәм үз хисләрен кәгазьдә белдерергә өйрәтә. Укучыларының төрле газеталарда, шул исәптән «Алга» гәзитендә күпсанлы язмалары педагогның горурлыгы була.

Бүгенге көндә әниемнең хезмәт юлы – 40 ел педагогикага тугрылыклы хезмәт итү. Кайда гына эшләсә дә, ул һәрвакыт үз вазыйфасына тугры кала иде. Аның профессиональлеген Мактау грамоталары, халык мәгарифе отличнигы исеме һ. б. раслый.

Ләкин әниемнең тормышы мәктәп кенә түгел. Ул ныклы гаилә тылы да. Аның белән янәшә тормыш юлдашы – әтием Назил Әгъләм улы Гаскәров бара. Вострецов исемендәге колхозның атказанган хезмәткәре, хезмәт ветераны, үз эшенең остасы. Әниемә 46 яшь булганда, аларның күптән көтелгән уллары – мин туу чын могҗиза һәм зур бәхет булган. Бу вакыйга аларның йортын яңа мәгънә һәм аеруча шатлык белән тутырган.

Бүген, үткән юлга борылып караганда, әнием горурланып, лаеклы яшәдем дип әйтә ала. Ул йөзләрчә укучы тәрбияләп үстерде, алар бүген үзләре дә олы яшькә җиттеләр һәм ныклы гаилә кордылар. Уку чорында укучылар нинди генә тыңламаучан булмасын, бүгенге көндә һәркем аны шатланып, елмаеп кочаклап ала.