25 елдан соң кабат мәктәпкә

Алар күңелдә гел аерым урын алып тора: беренче укытучы, беренче дуслар, беренче уңышлар... Һәрбербезнең шул елларга бәйле үз истәлеге бар. Шул истәлекләрнең берсе – агымдагы елның 11 июлендә 25 ел элек Борай беренче санлы мәктәбен тәмамлаган сыйныфташларның очрашуы булды. Мәктәп 2001 елда чыгарылыш дүрт сыйныф укучылары өчен ишекләрен ачты. 

Безнең өчен мәктәптә соңгы кыңгырау яңгыраганнан бирле чирек гасыр узды. Шушы вакыт эчендә кичәге малайлар һәм кызлар үсеп җиттеләр, тормышта үз юлларын таптылар, гаилә кордылар һәм һөнәрләренә ирештеләр. Бу көнне без парта артына кайтып, берничә сәгатькә кайгысыз яшьлеккә чумдык.

Туган мәктәп бусагасын атлап кергәч, һәркем җылы хисләр һәм истәлекләр ташкынын тойды: менә дәресләрне калдырып киткән коридор, менә яраткан география кабинеты, менә шаяртмаслык дәртләр кайнаган спорт залы, ә менә беренче гашыйклыкны хәтерләтә торган баскыч... Бүген генә мәктәп коридорларында дәресләр һәм кыңгырау чыңлавы урынына эчкерсез елмаюлар, кочаклашулар һәм җанлы сөйләшүләр хөкем сөрде.

Соңгы кыңгырау чыңлаган көннән озак вакыт үтмәгән кебек тоелды: җыелган сыйныфташлар бер-берсен танырга ашыктылар. Вакыт үзгәрсә дә, күз карашында, көлүендә, сүз башлауда – шул үк балаларча шатлык, шул үк ихласлык бар иде. Һәркем үз тормыш юлы, гаиләсе, эшчәнлеге турында кыска гына булса да, үзенең иң мөһим һәм горурлана торган мизгелләрен сөйләде. Элеккеге сыйныфташлар (аларның күбесе бу елларда күрешмәгән) бер-берсенең истәлекләрен кызыксынып тыңладылар.

Бу гаҗәеп хәл иде: ничә еллар күрешмәдек, ә җыелу бе-лән чирек гасыр булмаган да кебек. Шул ук шаяру, шул ук карашлар, шул ук көлү! Тик хәзер һәркемнең үз тарихы, үз җиңүләре, үз тормыш дәресләре бар.

Төрле һөнәрләр, төрле юллар: банк хезмәткәреннән алып электрикка, икътисадчыдан алып тимер юлчыга кадәр. Кемдер үзенең яшьлек хыялларын тормышка ашырган, кемдер үз эшен тапкан.

Уртак өстәл артында сүзләр елга кебек агылды. Макулатура, яшелчә җыю, мәктәп аҗа-ганнарына һәм хезмәт лагерена баруларны искә төшердек.

Сыйныф җитәкчеләре: Лира Айрат кызы Хәйбрахманова, Фәнүзә Шәйхулла кызы Галимова, Әлфия Сабир кызы Исламгалиева, Лилия Юрдис кызы Мифтахова чакырылган иде. Алар чыннан да безнең өчен икенче әни булдылар: җылы сүзләре, киң күңеле һәм балаларны аңлавы сыйныфташлар өчен гел кадерле булды. Укытучыларыбыз һәркайсыбызга аерым игътибар күрсәтеп, тормышындагы үзгәрешләрне тыңладылар, горурланып елмаерга да онытмадылар. Үз укучыларының матур, мөстәкыйль һәм фидакарь булып үскәннәрен күрү – иң кадерле бүләктер алар өчен.

Без остазларыбызга шәхсән рәхмәтләребезне җиткердек, аларга сораулар бирдек һәм алган белемнәрнең олы тормышка ничек йогынты ясавы турында уртаклаштык. 
Укытучыларга безнең белән бүлешкән белемнәре һәм тәҗрибәләре өчен рәхмәтлебез. Бу нигез һәркемгә шәхес булырга, фикер йөртергә, иҗат итәргә, кыенлыклардан курыкмаска һәм яңа үрләргә омтылырга ярдәм итте.

Очрашу вакыйгага гына түгел, чын истәлекләр һәм өметләр бәйрәменә дә әверелде. Без мәктәбебезгә ул биргән бөтен нәрсә өчен рәхмәтле, һәм вакыт белән сыналган дуслык безнең белән мәңгегә калыр дип ышанабыз. 

Бу очрашу барысына да тагын бер кат дуслык – вакыттан тыш, мәктәп истәлекләре – күңелне җылыта торган казылмас байлык икәнен искә төшерде. Бу очрашудан соң без киләсе очрашуны көтеп, аралашып торуны дәвам итү турында килештек.

Мәктәп – безнең башлангыч ноктабыз, ә сыйныфташларыбыз – шушы юлда бергә атлаган иң якын кешеләребез. 25 елдан соң очрашу – бу тормышның тагын бер матур мизгеле. Һәм әле алда тагын күп очрашулар, тагын күп истәлекле сәгатьләр булыр. Бу көннең якты хисләре безнең йөрәкләрдә озакка калачак. Хәзер мондый очрашулар яхшы традициягә әверелер, дип ышанасы килә.